دل‌ من‌ عاشق‌ ابروي‌ يار است                     ‌دل‌ من‌ بند گيسوي‌ نگار است‌

                                            ******

تو پيوسته‌ ز من‌ مي‌رنجي‌ اي‌ دل‌                 تو هستي‌ نازك‌ و نارنجي‌ اي‌ دل‌

                                            ******

سرِ دردِ دل‌ِ دل‌ْ تا كه‌ وا شد                        دل‌ من‌ چاك‌ چاك‌ِ غصّه‌ها شد

                                            ******

دل‌ مــن‌ صــد هــزاران‌ يار دارد                     دل‌ من‌ عاشقاني‌ زار دارد

                                            ******

برو اي‌ دل‌ كه‌ كار تو خراب‌ است‌                  تمام‌ نقشه‌ هايت‌ نقش‌ آب‌ است‌

                                            ******

به‌ دستش‌ گر چه‌ دل‌ سنگي‌ ندارد               حنايش‌ پيش‌ من‌ رنگي‌ ندارد

                                            ******

 دل‌ من‌ تا گلي‌ پژمرده‌ را ديد                      ز ديده‌ خون‌ به‌ جاي‌ اشك‌ باريد

                                            ******

دلم‌ را ياد تو ديوانه‌ كرده‌                             تو را شمع‌ و مرا پروانه‌ كرده

‌                                            ******

تمام‌ افتخار من‌ همينه                              ‌ندارم‌ در دلم‌ يــك‌ ذره‌ كـيـنـــه‌

                                  هفته ی کتاب  گرامی باد

فرصتی اگر دارید مطالبی را در باره ی کتاب های من در وبلاگ دیگرم  "کتاب شناسی جواد نعیمی"به نشانی زیر بخوانید:

                                        http:// ketabshenasi.blogfa.com

من‌ چه‌ هستم‌؟

من‌ كويري‌ تشنه‌ام‌!

تو چه‌ هستي‌؟

تو، زلال‌ جاري‌ عشقي‌

- و يا باراني‌ از رحمت‌ -

من‌ كه‌ هستم‌؟

عاشقي‌ پر درد و آهم‌!

تو كه‌ هستي‌؟

عشق‌، اي‌ محبوب‌ ماهم‌!

من‌ چه‌ هستم‌؟

پرسشي‌، دست‌ِ نيازي‌

من‌ سراپا احتياجم‌.

توچه‌ هستي‌؟

پاسخي‌، مهري‌، چه‌ نازي‌!

- بي‌نيازي‌-

من‌ كه‌ هستم‌؟

بنده‌اي‌ شرمنده‌

 سر تا پا پُر از عيبم‌!

تو كه‌ هستي‌؟

خالقي‌ دانا، سراسر مهر، دريايي‌ ز خوبي‌ها!

- توانايي‌، عزيزي‌!-

هرچه‌ زيبايي‌ ست‌ از توست‌

پس‌:

مرا زيبا كن‌!

اي‌ زيباپسندِ پاك‌ِ بي‌همتا!

شکوفه های آفتاب خیز دیار ولایت، هماره بر درختان فطرت تجلی دارند و آهوان رمیده ی نگاههای ما، سرانجام به زیارت آب و آفتاب مفتخر خواهند شد. و ما از خیزشگاههای حقیقت و تجلّی و تلألو آمده ایم. ما بردگان محبّت و ولایتیم، و در ولایت ما، جز اهتزاز پرچم موالیان حق، هیچ تجسمی آیینه ساز و عشق پرداز نیست. دامان نگاه ما، از چهره ی سراسر نور روح خدا، تا پهنه نورانی  و تابناک خورشید انقلاب، خامنه ای بزرگ، گسترده است. ما،شعاع نورانی و گسترده ی توحید را اینک در بازتاب آیینه ی «ولایت فقیه» می نگریم.

ما حتی سرچشمه سیاست را سرایش سرود سردار فقاهت ، متبرک می دانیم. به زعم ما، هر ذرّه ای که از زیارت خورشید روی برتابد، به چاه بی انتهای هلاکت فرو خواهد افتاد. ما بشارتهای سبز و سپیدار را از آنِ مردمانی می دانیم که به آنی از آفتاب رهبری، روی برنتابند و دستان بیعت خود را با آفتاب، هماره در منظر جهانیان قرار دهند

 ما هر کلامی را که بخواهد کتاب همدلی و هماهنگی و همسویی ما را به درّه های تفرقه پرتاب کند، شدیداً محکوم می کنیم. ما اجازه نمی دهیم نورستیزان، ما ار از پیمایش راه روشنی که در آیینه ی آیین متجلی است باز دارند. ما، از صمیم جان، بر کرانه کوثر ولایت، بوسه ی مهر و یاری نثار می کنیم، بر سر سفره ی عقد بیعت با عزّت و اقدار می نشینیم، دل به اشراق تکبیر و تنویر توحید می سپریم، به حبل المتین نور در می آویزیم و به عروه الوثقای استمرار هدایت دل می بندیم.

ما موالیان ولی،دیده بر علی دوخته ایم و رهروی را در کوی جانان از وی آموخته ایم . و هم اینک به همه ی زخم دیدگان زمین و عاشقان عروج به آسمان می گوییم که در سمت آبی عشق، ایمان ناب متبلور است و هنوز و هماره عطر لابه های سرخ و

شقایق های پرپر، وسعت حیات را با رایحه ی معنویت و ایستادگی می آرایند.

به باور ما، بخت از آن رو با ماست که قامت بلند و استوار بزرگ مرد علوی، ما را به علوّ فرا می خواند و دستهای سبز حسینی اش گرد و غبارهای ابهام و فراموشی و تغافل را از ساحت زندگانی ما، می زداید. مردی که همه ی مومنان و عاشقان و کریمان و کاملان، نسبتی با وی دارند. مردی که چونان کوهی از عظمت و رفعت، در میان ما

می درخشد. مردی که همه ی خون دلها را می خورد، تا توانمندی امّت، تضعیف نگردد و اعتلا و آرمان ما نقصان نپذیرد و اهداف بلند و روشن رهایی بخش این سرزمین مقدس، به فقدان و تحریف مبتلا نشود و هدیه های آسمانی مبارکی را که به دست آورده ایم، از دست ننهیم و دشمنان تدّین و تقدس ، نتوانند دست به معنا ستیزی و حق سوزی و تقدس زدایی بزنند

رهبر بزرگوار ما، که نسبت به خاندان خورشید می برد، باید هم که چونان آفتاب، همه جا از نعمت روشنایی بهره ور گرداند، دلها را گرم نگاه دارد، نقش ها و نقشه های بیگانگان را بازشناساند، دستهای ناپاک را رو کند، نسبت به کانون های توطئه علیه حریم ما، هشدار دهد و همه ی ما را به پرهیز از تفریق و تفرقه بخواند و به پاسداری از ارزشها تهییج نماید و دلها را با فروغ امید روشن نگاه دارد و همگان را به خیز و نیکی و صلاح و فلاح دعوت کند.

قائد بزرگوار ما، سرچشمه ی ولا و معنا را به ما معرفی می کند و بر ماست که دل و دیده بر رهنمودها و اشارات گرانقدرش بدوزیم و خرمن همه ی توطئه های پلیدی را که قصد مبارزه با آفتاب را دارند، با آتش آگاهی و بیداری و درست کرداری، به دستِ بادِ نابودی بسپاریم!

عنوان بالا تازه ترین نوشته ی من در باره ی سیزدهم آبان روز ملی مبارزه با استکبار جهانی است. این اثر را در وبلاگ دیگرم  "کتاب شناسی جواد نعیمی"به نشانی زیر بخوانید:

                                    http:// ketabshenasi.blogfa.com